Konumunuz
Ana Sayfa > Köşe Yazarları > Atilla Yüceak > Nuriye Gülmen Aşk İnsan Olmaktır !

Nuriye Gülmen Aşk İnsan Olmaktır !

Yaşamın içinde,
bazen yolda yürürken,
biriyle konuşurken,
hatta gazlı coplu bir arbedenin ortasındayken bile,
insan elini cebine attığında,
parmakları o küçük,
metal nesneye değer ve bir güven duygusu gelir..

Anahtar !..

Tabii ki,
o anda böyle derin derin felsefe filan yapmayız,
ama tuhaf şey işte,
parmaklarımızın o nesneye değmesi,
bize şunu söyler:
bir anahtarın var,
ve öyleyse bir kilide,
ve elbette bir eve sahipsin !..

Yani,
akşam ya da sen ne zaman istersen,
geri dönebileceğin bir çatı,
ve dört duvar var,
yalnızca,
senin cebindeki nesnenin açtığı,
sonuçta sana ait olan bir yer.

Bir akşam üstü,
sokakta kalan çocukların toplandığı,
parktan geçiyordum,
cebimi karıştırırken,
parmaklarıma değdi o metal nesne.

Ah !
o komik nesne !..

Alıp çıkardım cebimden,
baktım,
baktım,
ne bu?
anahtar,
ne işe yarar?

Hiiç!
koca bir hiç,
ne manası var?
ne demek ?
ne demek hiiç !

Çevremdeki çocuklara baktım,
hangisinin cebinde bu tuhaf nesneden var?
hiç birinde,
gülerek,
mutluluk bakışlarıyla süzüyorlardı beni,
dillerinde ki şarkı,
Nuriye​’mizden alınma,
”Bir kedim bile yok,”
hücremin soğuk duvarları arasında annem…”

Sarıp sarmaladığı,
koynuna sokup,
birlikte uyuduğu kedisin de özlemiş midir Nuriye’yi ?
ben bilemedim,
ya siz ?

Benim bildiğim,
evini isteyen,
özleyen her insanın cebinde,
çantasında,
benim duygusunu perçinleyen,
kenarı tırtıklı,
acayip bir şey !..

#AçlıkGrevinde #227Gün
#Öldürtmeyeceğiz.
Nuriye #VeSemihOnurumuzdur.

Aşk Örgütlenmektir !
#Şair #Şiir #Sokakta
Atilla Yüceak​ Ekim 2017

Comments

comments

Bir Cevap Yazın

Top